BİLGELİK Mİ? GÜÇ MÜ?

Uzak diyarların birinde bir boğa varmış,

Güçlü, kuvvetli bir de maceracıymış.

Kimseye aman vermez, herkes korkar;

Gücüyle övünüp dururmuş.

Gün gelmiş, bizim boğa çıkmış yollara,

Tepenin ardından çıkagelmiş bir kaplumbağa.

Sormuş kaplumbağa: "Nereye gidersin?"

Boğa demiş: "Bir tapınağa."

Kaplumbağa demiş: "Hangi tapınaktır?"

Boğa demiş: "Aslan Kral’dır."

Kaplumbağa dönüp küstahça:

"Sen kimdir, tapınak kimdir?"

Boğa dönmüş hiddetle:

"Gücümle, kudretimle,

Herkes korkar benden;

Sen neyinle?"

Kaplumbağa demiş: "Öyle diyorsan,

Gücünü bilgeliğime üstün koyuyorsan;

Görelim bakalım kim bulur hazineyi,

Eğer sen benimle yarışıyorsan."

Boğa daldı kapıdan bir fırtına gibi,

Tozu dumana kattı bir dev gibi.

Hızla geçerken hiç bakmadı sağa sola;

Koşuyordu sanki uçan bir bulut gibi.

Vardı en sonunda o büyük sandığa,

Güvendi o anda parlayan ışığa.

Açtı kapağı ama içi bomboş;

Bağırdı öfkeyle o koca dağa.

Dönünce baktı ki kaplumbağa bekler yolda,

Işıldar hazine kaplumbağanın kollarında.

Boğa şaştı kaldı bu garip işe;

Bakakaldı öylece, en şaşkın hâlde.

Kaplumbağa dedi: "Sen geçerken her şeyi yıktın,

Gözünü kapayıp hep ileri baktın.

Ben her taşı okudum, gizli yolu buldum;

Sen ise hızınla boş bir yola çıktın.

Hazine dediğin o yolun başındaydı,

Duvarın içindeki küçük bir taştaydı.

Sen hırsla koşarken üstüne bastın;

Oysa gerçek ödül tam yanındaydı."

Kıssadan Hisse

Hızlı koşan sadece tozu dumana katar,

Akıllı olanlar her taşa dikkatle bakar.

Öfkeyle koşanlar ödülü hep ıskalar;

Dikkatli olanlar hazineye çıkar.